image_pdfimage_print
09 feb 2016

Privacybewuste oppositie in VK buitengesloten bij discussie over big-data in de zorg

image_pdfimage_print

bigdata

In het Verenigd Koninkrijk blijkt de privacy-bewuste oppositie tegen het vermarkten van big-data in de zorg op een heel bijzondere manier buiten spel te zijn gezet. In de adviesraad, die daarover moet adviseren, zijn deze groeperingen niet meer opgenomen, evidente voorstanders wel. 8 februari stond op de website The Register een in mijn ogen schokkend relaas hoe men tegenstanders in de privacy-discussie rond medische big-data buiten spel zet. De National Health Service(NHS) heeft rond 2012/2013 het Health and Social Care Information Centre (HSCIC) opgericht met databases, waarin geanonimiseerde patiëntengegevens van huisartsen worden opgeslagen. Het is de bedoeling, dat Care.data, een onderdeel van de NHS, deze gegevens beheert. De opzet is dat deze big-data van de zorg als basis dienen voor het optimaliseren van de zorg. Daarnaast wil men deze data ook verkopen aan derden. Ondanks negatieve ervaringen in o.a. 2014 met het vermarkten van medische data(ziekenhuisgegevens) wil de NHS doorgaan met dergelijke praktijken.

Lees verder

06 feb 2016

Vlekkeloos elektronisch verhuizen van dossiers tussen huisartsen niet vanzelfsprekend

image_pdfimage_print

hand-truck-564242_640

 

Het vastleggen van patiëntendossiers door huisartsen in computersystemen is rond 1990 begonnen. De huisartsinformatiesystemen(HIS-sen) hebben een voorspoedige introductie gekend. De beroepsgroep kende als eerste in de zorg een zeer hoge automatiseringsgraad. Toch is het elektronisch correct kunnen verhuizen van dossiers tussen HIS-sen zeker geen vanzelfsprekendheid geworden. Het vergt tot op de dag van vandaag continu zorg en aandacht van meerdere partijen in de huisartsautomatisering om dossiers goed uit te wisselen. Bovendien is het resultaat van het elektronisch verhuizen ook niet per se altijd honderd procent correct. Wat een vanzelfsprekendheid zou moeten zijn, is dat in het geheel niet. Toch zijn de laatste paar jaar grote stappen gezet, maar het proces moet continu bewaakt worden. Dat gebeurt door de Stichting Inschrijving Op Naam (ION). Die doet veel goed werk om de uitwisseling kwalitatief op peil te houden en te verbeteren. ION is opgericht in 2006 met als doel om de inschrijving van alle Nederlandse ingezetenen bij een BIG-geregistreerde huisarts te bevorderen. Dit doet de stichting onder meer door het beheer van een database waarin van elke Nederlander zijn naam, verzekeringsnummer, geboortedatum en burgerservicenummer zijn gekoppeld aan de naam en unieke zorgverlenerscode van de eigen huisarts en die van uw zorgverzekeraar. Op die manier is de inschrijving op naam bij een eigen huisarts van iedere Nederlander vastgelegd.
Lees verder

01 feb 2016

Risicobewustzijn in de zorg t.a.v. ICT is zorgwekkend: lezing op Enigma 2016 conferentie

image_pdfimage_print

caution-454360_640

Het schort nogal aan het risicobewustzijn in de zorg als het om ICT-gebruik gaat. Dat is de belangrijke boodschap van prof. Avi Rubin op de Enigma 2016 conferentie, die van 25 tot en met 27 januari 2016 in San Francisco voor het eerst werd gehouden. Deze conferentie werd door USENIX, the Advanced Computing Systems Association in de Verenigde Staten georganiseerd. Deze organisatie bestaat sinds 1975 en heeft als doel om ingenieurs, systeembeheerders, wetenschappers en technici, die het neusje van de zalm zijn qua computerkennis en –kunde, bij elkaar te brengen. Elk jaar worden meerdere conferenties gehouden. De Enigma-conferentie is opgezet voor werkers uit de industrie en research om de bedreigingen en cyberaanvallen met een frisse blik gezamenlijk onder ogen te zien. Avi Rubin, hoogleraar computerwetenschappen en directeur van het Health and Medical Security Lab van de John Hopkins Universiteit in Baltimore(VS), hield een fraai betoog over hoe het in grote ziekenhuizen in de VS toegaat in de zorg-ICT. De titel was: “Hacking Health: Security in healthcare IT-systems”” Uit dit verhaal zijn ook lessen te trekken voor de Nederlandse situatie.

Zijn verhaal van rond de 20 minuten staat hier op YouTube. Lees verder